കുഞ്ഞുകടൽക്കാക്കയുടെ സഹോദരങ്ങൾ ഇതിനകം പറക്കാൻ പഠിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, ഉയർന്ന പാറയുടെ അരികിൽനിന്ന് താഴെയുള്ള വിശാലമായ കടലിലേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ അതിന് ഭയം തോന്നി. തന്റെ ചിറകുകൾ ശരീരത്തെ താങ്ങില്ലെന്ന് കരുതി അത് പറക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. മാതാപിതാക്കൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ശകാരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും അതിന്റെ ഭയം മാറിയില്ല.
ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറായി ഭക്ഷണം ലഭിക്കാതെ വന്നതോടെ അതിന് കടുത്ത വിശപ്പുണ്ടായി. അപ്പോൾ അമ്മകടൽക്കാക്ക ഒരു കഷണം മത്സ്യവുമായി അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് പറന്നെത്തി. എന്നാൽ, ഭക്ഷണം കൊക്കെത്തും ദൂരത്ത് എത്തിച്ച ശേഷം അമ്മ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. വിശപ്പ് സഹിക്കാനാകാതെ കുഞ്ഞുകടൽക്കാക്ക മത്സ്യത്തിനായി മുന്നോട്ടു ചാടി.
അത് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് താഴേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അതിന്റെ ചിറകുകൾ വിടർന്നു. ചിറകുകൾക്കടിയിലൂടെ കാറ്റ് ഒഴുകുന്നതായി അതിന് അനുഭവപ്പെട്ടു. താൻ വീഴുകയല്ല, പറക്കുകയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അതിന്റെ ഭയം സന്തോഷമായി മാറി.
മാതാപിതാക്കളും സഹോദരങ്ങളും അതിനോടൊപ്പം പറന്ന് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് അത് കടലിൽ ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. ആദ്യം ഭയപ്പെട്ടെങ്കിലും വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. കുടുംബാംഗങ്ങൾ അതിനെ അഭിനന്ദിക്കുകയും മത്സ്യക്കഷണങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ കുഞ്ഞുകടൽക്കാക്ക തന്റെ ആദ്യപറക്കൽ വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കി.
ഭയത്തെ നേരിടുമ്പോഴാണ് ആത്മവിശ്വാസം വളരുന്നതെന്നും ധൈര്യം, ആവശ്യബോധം, പരിശ്രമം, കുടുംബത്തിന്റെ പിന്തുണ എന്നിവ ജീവിതവിജയത്തിന് സഹായിക്കുമെന്നും ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.]
[Note Capsule Notes Storyboards Essays Paragraph Questions Malayalam Summary ]