[ജെയിംസ് ഷേർലിയുടെ “Death the Leveller” എന്ന കവിത മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ നശ്വരതയും മരണത്തിന്റെ സമത്വസ്വഭാവവും അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു funeral song ആണ്. ജനനം, പദവി, അധികാരം, സമ്പത്ത്, ശക്തി, യുദ്ധവിജയം എന്നിവയെല്ലാം താൽക്കാലികമാണെന്നും മരണത്തിനു മുന്നിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാണെന്നും കവിത വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ മരണത്തിനുശേഷവും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുമെന്ന് കവി പ്രത്യാശയോടെ പറയുന്നു.
🌑 ഒന്നാം ഭാഗം
മനുഷ്യർ അവരുടെ കുലമഹിമയിലും സാമൂഹിക പദവിയിലും അധികാരത്തിലും അഭിമാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം യഥാർത്ഥവും ശാശ്വതവുമായ കാര്യങ്ങളല്ല; അവ നിഴലുകൾ പോലെയാണ്. എത്ര ശക്തനായാലും വിധിയെയും മരണത്തെയും തടയാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കവചവും മനുഷ്യനില്ല.
മരണം രാജാക്കന്മാരെപ്പോലും ഒഴിവാക്കുന്നില്ല. രാജാധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായ ചെങ്കോലും കിരീടവും (Sceptre and Crown) ഒടുവിൽ നിലംപതിക്കും. അതുപോലെ സാധാരണക്കാരെയും തൊഴിലാളികളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അരിവാളും മൺവെട്ടിയും (scythe and spade) മരണത്തിനു മുന്നിൽ രാജാവിനോടൊപ്പം തുല്യരാകുന്നു. അതിനാൽ ഉയർന്നവൻ–താഴ്ന്നവൻ, ധനികൻ–ദരിദ്രൻ എന്നീ വ്യത്യാസങ്ങളെല്ലാം മരണം ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
⚔️ രണ്ടാം ഭാഗം
വാളുമായി യുദ്ധത്തിനിറങ്ങുന്ന ധീരരായ യോദ്ധാക്കൾ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി വലിയ വിജയങ്ങൾ നേടാം. അവർക്ക് വിജയത്തിന്റെ പ്രതീകമായ laurels അഥവാ ബഹുമതികളും പ്രശസ്തിയും ലഭിക്കാം. എന്നാൽ അവരുടെ ശക്തിയും ധൈര്യവും എന്നെന്നും നിലനിൽക്കില്ല.
മറ്റുള്ളവരെ കീഴടക്കാൻ കഴിയുന്ന യോദ്ധാക്കൾക്കും മരണത്തെ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല. നേരത്തെയോ വൈകിയോ അവർ വിധിക്കു മുന്നിൽ കീഴടങ്ങേണ്ടിവരും. ഒരിക്കൽ വിജയികളായിരുന്നവർ ഒടുവിൽ മരണത്തിന്റെ തടവുകാരായി മാറുന്നു. അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യന്റെ ശാരീരിക ശക്തിയും യുദ്ധവിജയവും മരണത്തിൽനിന്ന് രക്ഷ നൽകുന്നില്ല.
🥀 മൂന്നാം ഭാഗം
വിജയത്തിന്റെ അടയാളമായി തലയിൽ അണിയുന്ന പൂമാലകൾ ഒരിക്കൽ വാടിപ്പോകും. അതുപോലെ മനുഷ്യന്റെ പ്രശസ്തിയും വിജയവും ബഹുമതികളും കാലക്രമേണ ഇല്ലാതാകും. അതിനാൽ സ്വന്തം മഹത്തായ നേട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആരും അഹങ്കരിക്കരുതെന്ന് കവി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചവനും ഒരിക്കൽ മരണത്തിന്റെ ഇരയായി മാറാം. അതുകൊണ്ടാണ് കവി “victor-victim” എന്ന പ്രയോഗം ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വിജയിക്കും പരാജിതനും ഒടുവിൽ ഒരേ തണുത്ത കല്ലറയിലേക്കാണ് പോകേണ്ടത്.
എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ മരണത്തോടെ എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നില്ല. നീതിമാന്മാരുടെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ മാത്രം മരണത്തെ അതിജീവിക്കുന്നു. ശരീരം മണ്ണായി മാറിയാലും അവരുടെ സത്പ്രവൃത്തികൾ സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളെപ്പോലെ മനുഷ്യരുടെ ഓർമ്മയിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കും.
🌸 കവിതയുടെ സന്ദേശം
“Death the Leveller” മനുഷ്യനെ വിനയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന കവിതയാണ്. രാജാവായാലും സാധാരണക്കാരനായാലും, ധനികനായാലും ദരിദ്രനായാലും, വിജയിയായാലും പരാജിതനായാലും മരണത്തിനു മുന്നിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാണ്.
അധികാരവും സമ്പത്തും പ്രശസ്തിയും ശാരീരിക ശക്തിയും ശാശ്വതമല്ല. അതിനാൽ അവയിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നതിനു പകരം മനുഷ്യൻ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കണം. കാരണം മനുഷ്യൻ മരിച്ചാലും അവന്റെ സത്പ്രവൃത്തികളും അവ സൃഷ്ടിച്ച നല്ല ഓർമ്മകളും നിലനിൽക്കും.
💡 ഒറ്റവാചകത്തിൽ
മരണം എല്ലാവരെയും തുല്യരാക്കുന്നു; എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ സത്പ്രവൃത്തികൾ മരണത്തിനുശേഷവും നിലനിൽക്കുന്നു.]