[ The Metamorphosis – Chapter II Malayalam Summary
ഫ്രാൻസ് കാഫ്കയുടെ ദി മെറ്റാമോർഫസിസ് എന്ന നോവെല്ലയുടെ രണ്ടാം അധ്യായം, ഒരു ഭീമൻ പ്രാണിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ട ഗ്രിഗർ സാംസയുടെ പുതിയ ജീവിതത്തെയും കുടുംബത്തിൽനിന്നുള്ള അവന്റെ വർധിച്ചുവരുന്ന ഒറ്റപ്പെടലിനെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിനുശേഷം ഗ്രിഗർ വൈകുന്നേരമാണ് ഉണരുന്നത്. അച്ഛൻ അവനെ ബലമായി മുറിയിലേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റിയപ്പോൾ ശരീരത്തിൽ നിരവധി മുറിവുകൾ സംഭവിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ഇടതുവശം ഒരു നീണ്ട മുറിവുപോലെ വേദനിക്കുന്നു. ചെറിയ കാലുകളിലൊന്ന് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റതിനാൽ ചലനമില്ലാതെ വലിച്ചിഴയുന്നു. ഇത്രയേറെ വേദന അനുഭവിക്കുമ്പോഴും ഗ്രിഗർ തന്റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചാണ് കൂടുതലായി ചിന്തിക്കുന്നത്.
ഗ്രിഗറിന്റെ സഹോദരി ഗ്രെറ്റെ അവനുവേണ്ടി പാലിൽ റൊട്ടിക്കഷണങ്ങൾ ചേർത്തുവെക്കുന്നു. മനുഷ്യനായിരുന്നപ്പോൾ പാൽ ഗ്രിഗറിന്റെ ഇഷ്ടപാനീയമായിരുന്നു. വിശന്നിരുന്ന അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പാത്രത്തിനടുത്തേക്ക് പോകുന്നു. എന്നാൽ പാലിന്റെ രുചി ഇപ്പോൾ അവന് വെറുപ്പുണ്ടാക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ അവന്റെ ശരീരവും ഭക്ഷണശീലങ്ങളും പൂർണമായി മാറിയതായി വ്യക്തമാകുന്നു.
ഗ്രിഗർ പാൽ കുടിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രെറ്റെ പലതരം ഭക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നു. പഴകിയ പച്ചക്കറികൾ, പഴയ ചീസ്, എല്ലുകൾ, ഉണങ്ങിയ പഴങ്ങൾ, റൊട്ടി, വെണ്ണ, വെള്ളം എന്നിവ അവൾ അവന്റെ മുമ്പിൽ വെക്കുന്നു. ഗ്രിഗർ പഴകിയതും ചീഞ്ഞതുമായ ഭക്ഷണം ആർത്തിയോടെ കഴിക്കുന്നു. എന്നാൽ പുതിയ ഭക്ഷണം അവന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. അവനിലെ പ്രാണിസ്വഭാവം ശക്തമാകുന്നതിന്റെ സൂചനയാണിത്.
വിശാലമായ മുറിയിൽ കഴിയുന്നത് ഗ്രിഗറിന് ഭയവും അസ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടാക്കുന്നു. അതിനാൽ അവൻ സോഫയുടെ അടിയിൽ ഒളിക്കുന്നു. അവന്റെ വലിയ ശരീരം പൂർണമായി അതിനടിയിൽ കയറുന്നില്ലെങ്കിലും അവിടെയുള്ള ഇടുങ്ങിയ ഇരുട്ട് അവന് സുരക്ഷിതത്വം നൽകുന്നു. കുടുംബത്തെ ഭയപ്പെടുത്താതിരിക്കാനാണ് അവൻ സ്വയം ഒളിക്കുന്നത്. സോഫ അവന്റെ ഭയത്തിന്റെയും ലജ്ജയുടെയും ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയും പ്രതീകമായി മാറുന്നു.
ഗ്രിഗറിന്റെ മുറിയിൽ പതിവായി പ്രവേശിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നത് ഗ്രെറ്റെ മാത്രമാണ്. അവൾ ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവരുകയും മുറി വൃത്തിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗ്രിഗറിനെ കാണുന്നത് അവൾക്ക് ഭയവും വെറുപ്പും ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ അവൾ ശ്രമിക്കുന്നു. ഗ്രിഗറിന് ഭയമില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി അവൾ മുറി പൂട്ടി പുറത്തുപോകുന്നു. പിന്നീട് അവൻ ഒളിച്ചശേഷം തിരിച്ചെത്തി ബാക്കിയുള്ള ഭക്ഷണം തൂത്തുവാരുന്നു.
കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവർക്കും ഗ്രിഗറിനെക്കുറിച്ച് ഭയമാണ്. വീട്ടിൽ ആരും തനിച്ചിരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. വീട്ടുജോലിക്കാരി ഭയന്ന് ജോലി ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. കുടുംബത്തിന്റെ രഹസ്യം പുറത്തുപറയില്ലെന്ന് അവൾ ഉറപ്പുനൽകുന്നു. മുറിയുടെ അടഞ്ഞ വാതിലിനരികിൽ കിടന്ന് ഗ്രിഗർ കുടുംബത്തിന്റെ സംഭാഷണങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു. അവരുടെ ഭാഷ അവന് മനസ്സിലാകുന്നു. എന്നാൽ ഗ്രിഗറിന്റെ ശബ്ദവും വികാരങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ കുടുംബത്തിന് കഴിയുന്നില്ല.
ഒരു ദിവസം അച്ഛൻ കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തികസ്ഥിതി വിശദീകരിക്കുന്നത് ഗ്രിഗർ കേൾക്കുന്നു. അച്ഛന്റെ ബിസിനസ് പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ ബാക്കിവന്ന കുറച്ച് പണം ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രിഗർ നൽകിയ വരുമാനത്തിൽനിന്നും ചെറിയൊരു തുക സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പണംകൊണ്ട് ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷം മാത്രമേ ജീവിക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. ഗ്രിഗറിന് ഇനി ജോലി ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവർ ജോലി കണ്ടെത്തേണ്ടിവരും.
അച്ഛന്റെ ബിസിനസ് പരാജയപ്പെട്ടശേഷം ഗ്രിഗർ വളരെ കഠിനമായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. അവൻ ഒരു സഞ്ചരിക്കുന്ന സെയിൽസ്മാനായി കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവൻ ചെലവും വഹിച്ചു. ലഭിക്കുന്ന വരുമാനം അവൻ കുടുംബത്തിനു കൈമാറി. ആദ്യകാലത്ത് അവർ നന്ദിയോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും പണം സ്വീകരിച്ചു. പിന്നീട് അത് ഒരു സാധാരണകാര്യമായി മാറി. കുടുംബത്തിന് ഗ്രിഗറോടുണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹവും നന്ദിയും ക്രമേണ കുറഞ്ഞു. വരുമാനം നേടാനുള്ള കഴിവുമായി മാത്രമാണ് അവന്റെ മൂല്യം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഗ്രെറ്റെ വയലിൻ വളരെ മനോഹരമായി വായിക്കുമായിരുന്നു. അവളുടെ സംഗീതാഭിരുചി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഗ്രിഗർ അവളെ സംഗീതപഠനത്തിനായി ഒരു കൺസർവേറ്ററിയിൽ അയയ്ക്കാൻ രഹസ്യമായി പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നു. അതിനുള്ള ചെലവ് എത്രയായാലും വഹിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു. ക്രിസ്മസ് രാവിൽ ഈ തീരുമാനം കുടുംബത്തെ അറിയിക്കണമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ ആഗ്രഹം. എന്നാൽ രൂപാന്തരത്തോടെ ആ സ്വപ്നം അസാധ്യമായി. ഗ്രെറ്റെയോടുള്ള ഗ്രിഗറിന്റെ ആത്മാർഥമായ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ സ്വപ്നത്തിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു.
ഗ്രിഗർക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയാതെ വരുന്നു. അവൻ രാത്രികളിൽ സോഫയുടെ തുകൽ ചുരണ്ടുന്നു. പുറംലോകം കാണാനായി ഒരു കസേര ജനലിനരികിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. ജനലിലൂടെ നോക്കി തന്റെ പഴയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഓർക്കുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ കാഴ്ചശക്തി ക്രമേണ കുറയുന്നു. മുമ്പ് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്ന ആശുപത്രി ഇപ്പോൾ ചാരനിറത്തിലുള്ള ഒരു വിജനപ്രദേശമായി തോന്നുന്നു. മനുഷ്യലോകവുമായുള്ള ഗ്രിഗറിന്റെ ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഗ്രെറ്റെയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും ഗ്രിഗറിന്റെ രൂപം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. മുറിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവൾ ഉടൻ ജനൽ തുറക്കുന്നു. അവളുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രിഗർ സോഫയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു വലിയ തുണി വലിച്ചിടുന്നു. അതിനായി അവൻ മണിക്കൂറുകളോളം പരിശ്രമിക്കുന്നു. ഗ്രെറ്റെ മുറിയിൽ വരുമ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെ കാണേണ്ടിവരാതിരിക്കാനാണ് അവൻ പൂർണമായി തുണിക്കടിയിൽ ഒളിക്കുന്നത്. സ്വന്തം സൗകര്യത്തേക്കാൾ സഹോദരിയുടെ വികാരങ്ങൾക്കാണ് ഗ്രിഗർ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.
കാലം കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിൽ ഗ്രിഗറിന് താൽപര്യം കുറയുന്നു. വിനോദത്തിനായി അവൻ ചുവരുകളിലും മച്ചിലും ഇഴയാൻ തുടങ്ങുന്നു. മച്ചിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ ശ്വാസമെടുക്കാൻ എളുപ്പമാണെന്ന് അവന് തോന്നുന്നു. ചിലപ്പോൾ താഴെ വീഴുന്നുണ്ടെങ്കിലും വലിയ പരിക്ക് സംഭവിക്കുന്നില്ല. ചുവരുകളിൽ അവൻ അവശേഷിപ്പിച്ച ഒട്ടിപ്പിടിച്ച പാടുകൾ കണ്ടാണ് ഗ്രെറ്റെ അവന്റെ പുതിയ ശീലം മനസ്സിലാക്കുന്നത്. ഗ്രിഗർ തന്റെ പ്രാണിജീവിതവുമായി ശാരീരികമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതിന്റെ തെളിവാണിത്.
ഗ്രിഗറിന് കൂടുതൽ സ്ഥലം നൽകാനായി മുറിയിലെ ഫർണിച്ചറുകൾ നീക്കാൻ ഗ്രെറ്റെ തീരുമാനിക്കുന്നു. അച്ഛൻ വീട്ടിലില്ലാത്ത സമയത്ത് അമ്മയുടെ സഹായത്തോടെ വലിയ ഡ്രോയറും എഴുത്തുമേശയും പുറത്തേക്ക് മാറ്റാൻ അവൾ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ അമ്മയ്ക്ക് ഈ തീരുമാനത്തോട് യോജിപ്പില്ല. മുറി പഴയപടി സൂക്ഷിക്കുന്നത് ഗ്രിഗർ ഒരിക്കൽ മനുഷ്യനായി തിരിച്ചുവരുമെന്ന പ്രതീക്ഷ നിലനിർത്തുമെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. മുറി പൂർണമായി ഒഴിച്ചാൽ കുടുംബം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന് ഗ്രിഗറിന് തോന്നുമെന്നും അവർ ഭയപ്പെടുന്നു.
ആദ്യം കൂടുതൽ സ്ഥലം കിട്ടുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് ഗ്രിഗർ കരുതുന്നു. എന്നാൽ ഫർണിച്ചറുകൾ നീക്കിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്റെ മനുഷ്യജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി അവന് മനസ്സിലാകുന്നു. ഡ്രോയറിൽ അവന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. സ്കൂൾ വിദ്യാർഥിയായിരുന്നപ്പോൾ എഴുത്തുമേശയിലിരുന്നാണ് അവൻ പഠിക്കുകയും ഗൃഹപാഠം ചെയ്യുകയും ചെയ്തത്. അതിനാൽ ഫർണിച്ചറുകൾ അവന്റെ ഓർമകളെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും മനുഷ്യസ്വത്വത്തെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.
ചുവരിൽ രോമക്കുപ്പായം ധരിച്ച സ്ത്രീയുടെ ചിത്രം ഇപ്പോഴും തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് ഗ്രിഗർ കാണുന്നു. അത് സംരക്ഷിക്കാനായി അവൻ വേഗത്തിൽ ചുവരിലൂടെ ഇഴഞ്ഞുകയറി ചിത്രത്തിനുമുകളിൽ കിടക്കുന്നു. ചിത്രത്തിന്റെ ഗ്ലാസിൽ ശരീരം ചേർത്തുവെച്ച് അത് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിൽനിന്ന് തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. സൗന്ദര്യം, ആഗ്രഹം, വ്യക്തിപരമായ ഉടമസ്ഥത, പഴയ മനുഷ്യജീവിതം എന്നിവയുമായുള്ള ഗ്രിഗറിന്റെ അവസാന ബന്ധത്തെയാണ് ചിത്രം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്.
ഗ്രിഗറിനെ ചിത്രത്തിനുമുകളിൽ കണ്ട ഗ്രെറ്റെ അമ്മയെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ അമ്മ ചുവരിൽ കിടക്കുന്ന ഗ്രിഗറിനെ കാണുന്നു. അവർ ഭയന്ന് നിലവിളിക്കുകയും സോഫയിലേക്ക് വീണ് ബോധംകെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗ്രെറ്റെ ഗ്രിഗറോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നു. അവൾ ആദ്യമായി നേരിട്ട് അവന്റെ പേര് വിളിക്കുകയും മുഷ്ടി ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
അമ്മയെ ഉണർത്താനുള്ള മരുന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ ഗ്രെറ്റെ അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നു. സഹായിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ഗ്രിഗറും അവളെ പിന്തുടരുന്നു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഗ്രെറ്റെ വീണ്ടും ഭയപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈയിൽനിന്ന് ഒരു മരുന്നുകുപ്പി താഴെവീണ് പൊട്ടുന്നു. ഗ്ലാസിന്റെ ഒരു കഷണം ഗ്രിഗറിന്റെ മുഖത്ത് മുറിവുണ്ടാക്കുന്നു. മരുന്ന് അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒഴുകുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് ഗ്രെറ്റെ വാതിൽ അടച്ച് ഗ്രിഗറിനെ അമ്മയിൽനിന്ന് അകറ്റുന്നു.
അച്ഛൻ ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തുന്നു. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം സ്വർണബട്ടണുകളുള്ള നീല യൂണിഫോം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയ ക്ഷീണിതനായ മനുഷ്യനല്ല അദ്ദേഹം. നേരെനിൽക്കുന്ന ശരീരവും ശക്തമായ രൂപവും അധികാരത്തെയും കരുത്തിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അമ്മ ബോധംകെട്ടുവെന്നും ഗ്രിഗർ മുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നുവെന്നും ഗ്രെറ്റെ അച്ഛനോട് പറയുന്നു. ഗ്രിഗർ അമ്മയെ ആക്രമിച്ചുവെന്നാണ് അച്ഛൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നത്. താൻ സമാധാനത്തോടെ മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തയ്യാറാണെന്ന് കാണിക്കാൻ ഗ്രിഗർ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ അച്ഛൻ അത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
അച്ഛൻ ഗ്രിഗറിനെ മുറിക്കുള്ളിൽ പിന്തുടരുന്നു. ക്ഷീണിതനായ ഗ്രിഗറിന് വേഗത്തിൽ രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയുന്നില്ല. അച്ഛൻ മേശപ്പുറത്തെ പഴങ്ങൾ എടുത്ത് സ്വന്തം പോക്കറ്റുകളിൽ നിറയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഓരോ ആപ്പിളായി ഗ്രിഗറിനുനേരെ എറിയാൻ തുടങ്ങുന്നു.
ഒരു ആപ്പിൾ ഗ്രിഗറിന്റെ പുറത്ത് തട്ടി തെറിച്ചുപോകുന്നു. എന്നാൽ മറ്റൊന്ന് ശക്തിയായി അവന്റെ മുതുകിൽ തറച്ചുകയറുന്നു. കഠിനമായ വേദനമൂലം ഗ്രിഗറിന് അനങ്ങാൻ കഴിയാതാകുന്നു. ആപ്പിൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയും ഗുരുതരമായ മുറിവുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അമ്മ ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഗ്രിഗറിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. മകന്റെ ഭീകരരൂപത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അമ്മയുടെ സ്നേഹം പൂർണമായി ഇല്ലാതായിട്ടില്ലെന്ന് ഈ അപേക്ഷ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഗ്രിഗറിന്റെ ദുരന്തം അവന്റെ രൂപാന്തരം മാത്രമല്ല. അവന്റെ സ്നേഹവും വികാരങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ കുടുംബത്തിന് കഴിയാത്തതാണ് യഥാർഥ ദുരന്തം. കുടുംബത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗ്രിഗറിനെ അവർ ക്രമേണ ഒരു ഭാരമായി കാണുന്നു. ജോലി ചെയ്യാനും പണം സമ്പാദിക്കാനും കഴിയാതായപ്പോൾ അവന്റെ സ്ഥാനവും അന്തസ്സും നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
അന്യവത്കരണം, സാമ്പത്തിക ആശ്രിതത്വം, ആശയവിനിമയത്തിന്റെ പരാജയം, കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ മാറ്റം, മനുഷ്യസ്വത്വത്തിന്റെ നഷ്ടം, സ്നേഹത്തോടൊപ്പം നിലനിൽക്കുന്ന ഭയവും വെറുപ്പും എന്നിവയാണ് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ. കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി ജീവിച്ച ഗ്രിഗർ അവസാനം അതേ കുടുംബത്തിന്റെ ഭയത്തിനും നിരസനത്തിനും അക്രമത്തിനും ഇരയാകുന്നു.]
[Prepared by Sindhu P, HSST English,GGHSS Kallai]