[ Bicycle – Malayalam Summary
ഡേവിഡ് മലൂഫിന്റെ Bicycle എന്ന കവിത ഒരു സാധാരണ സൈക്കിളിനെ സൗന്ദര്യം, സ്വാതന്ത്ര്യം, വേഗത, അപകടം, ആധുനിക ജീവിതത്തിന്റെ അനിശ്ചിതത്വം എന്നിവയുടെ പ്രതീകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. യന്ത്രങ്ങളോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആകർഷണവും അതോടൊപ്പം അവ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭയവും ആശങ്കയും കവിതയിൽ പ്രകടമാണ്.
കവിയുടെ ഫ്ലാറ്റിലെ ഒഴിഞ്ഞ സ്വീകരണമുറിയിലാണ് സൈക്കിൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെരുവിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ട സൈക്കിൾ മുറിക്കുള്ളിൽ എത്തിയതിനാൽ കവി അതിനെ “stranger from the streets” എന്നും “light-limbed traveller” എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ നേർത്ത സ്പോക്കുകൾ പൈൻ മരത്തിന്റെ ഇലകളെപ്പോലെയും തിളങ്ങുന്ന റിമ്മുകളും താഴേക്ക് വളഞ്ഞ ഹാൻഡിൽബാറുകൾ മിനുക്കിയ കൊമ്പുകളെപ്പോലെയും തോന്നുന്നു. അതിനാൽ സൈക്കിൾ ഒരു വനദേവതയെപ്പോലെയോ ഹൈവേയുടെയും ആകാശത്തിന്റെയും ദേവനെപ്പോലെയോ കവിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
മുറിയിലെ ബുക്ക്കേസിനും രണ്ട് കസേരകൾക്കും സമീപം നിൽക്കുന്ന സൈക്കിൾ അസ്വസ്ഥവും ചലനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതുമായ ഒന്നായി തോന്നുന്നു. അതിന്റെ തിരശ്ചീനമായ രൂപം ദൂരയാത്രയെയും ചലനത്തെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ മുറിയിലെ കണ്ണാടി ശാന്തമാണ്. അതിനു മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും അത് യാതൊരു പ്രതികരണവുമില്ലാതെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
സൈക്കിളിനെ അവതരിപ്പിക്കാൻ കവി മനോഹരമായ നിരവധി രൂപകങ്ങളും ദൃശ്യബിംബങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിന്റെ നേർത്ത ലോഹഘടന കാരണം അതിനെ “tall metallic insect” എന്നും സൗന്ദര്യവും ലാഘവവും സൂചിപ്പിക്കാൻ “horizontal angel of green” എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഈ വ്യത്യസ്ത ചിത്രീകരണങ്ങളിലൂടെ സൈക്കിളിന്റെ സൗന്ദര്യവും അതിനുള്ളിലെ ഭീഷണിയും ഒരേസമയം പ്രകടമാകുന്നു.
ഒരു ദേവതയ്ക്കു വഴിപാടുകൾ അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ സൈക്കിളിന് എന്ത് നൽകാമെന്ന് കവി സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു. അതിന് ഗ്രീസ് തുള്ളികൾ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ നീല മൂടൽമഞ്ഞ്, തണുത്ത വിയർപ്പിന്റെ ഒരു പാത്രം എന്നിവ സമർപ്പിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം ഭാവന ചെയ്യുന്നു. പിന്നീട് ഇത്തരം വഴിപാടുകൾ ഒരു യന്ത്രത്തിന് നൽകുന്നത് അസംബന്ധമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. എങ്കിലും ഈ സങ്കൽപ്പം യന്ത്രങ്ങളോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ അതിയായ ആകർഷണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കവിതയുടെ അവസാനഭാഗത്ത് സന്ധ്യയിലൂടെ സൈക്കിളുകളും അവയുടെ യാത്രക്കാരും അടുത്തുവരുന്നു. അവർ വലിയ ചിറകുകളില്ലാത്ത സ്റ്റിക് ഇൻസെക്ടുകളെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു; അവരുടെ ചക്രങ്ങൾ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. ഒരു കൂട്ടിയിടിയുടെ ആഘാതം സംഭവിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ കവി ഭാവനയിൽ കാണുന്നു. ഇതിലൂടെ വേഗതയോടൊപ്പം വരുന്ന അപകടവും ഭയവും ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
സൈക്കിൾ യാത്രക്കാർ ഭാവിയെ “sealed at their lips like urgent telegrams” എന്ന നിലയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു. അതായത്, ഭാവി അതിവേഗം മനുഷ്യരിലേക്ക് എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിലും അതിൽ എന്താണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഭാവി പ്രതീക്ഷയോടൊപ്പം ആശങ്കയും അനിശ്ചിതത്വവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ, കവിതയിലെ സൈക്കിളിന് രണ്ട് വിരുദ്ധ മുഖങ്ങളുണ്ട്. അത് മനോഹരവും ആകർഷകവും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്; അതേസമയം വന്യവും അപകടകരവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്. ശക്തമായ രൂപകങ്ങളിലൂടെയും ദൃശ്യബിംബങ്ങളിലൂടെയും ഡേവിഡ് മലൂഫ് യന്ത്രങ്ങളോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആകർഷണവും ആശ്രയത്വവും യന്ത്രയുഗം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അപകടവും അനിശ്ചിതത്വവും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.]
കവിയുടെ ഫ്ലാറ്റിലെ ഒഴിഞ്ഞ സ്വീകരണമുറിയിലാണ് സൈക്കിൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെരുവിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ട സൈക്കിൾ മുറിക്കുള്ളിൽ എത്തിയതിനാൽ കവി അതിനെ “stranger from the streets” എന്നും “light-limbed traveller” എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ നേർത്ത സ്പോക്കുകൾ പൈൻ മരത്തിന്റെ ഇലകളെപ്പോലെയും തിളങ്ങുന്ന റിമ്മുകളും താഴേക്ക് വളഞ്ഞ ഹാൻഡിൽബാറുകൾ മിനുക്കിയ കൊമ്പുകളെപ്പോലെയും തോന്നുന്നു. അതിനാൽ സൈക്കിൾ ഒരു വനദേവതയെപ്പോലെയോ ഹൈവേയുടെയും ആകാശത്തിന്റെയും ദേവനെപ്പോലെയോ കവിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
മുറിയിലെ ബുക്ക്കേസിനും രണ്ട് കസേരകൾക്കും സമീപം നിൽക്കുന്ന സൈക്കിൾ അസ്വസ്ഥവും ചലനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതുമായ ഒന്നായി തോന്നുന്നു. അതിന്റെ തിരശ്ചീനമായ രൂപം ദൂരയാത്രയെയും ചലനത്തെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ മുറിയിലെ കണ്ണാടി ശാന്തമാണ്. അതിനു മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും അത് യാതൊരു പ്രതികരണവുമില്ലാതെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
സൈക്കിളിനെ അവതരിപ്പിക്കാൻ കവി മനോഹരമായ നിരവധി രൂപകങ്ങളും ദൃശ്യബിംബങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിന്റെ നേർത്ത ലോഹഘടന കാരണം അതിനെ “tall metallic insect” എന്നും സൗന്ദര്യവും ലാഘവവും സൂചിപ്പിക്കാൻ “horizontal angel of green” എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഈ വ്യത്യസ്ത ചിത്രീകരണങ്ങളിലൂടെ സൈക്കിളിന്റെ സൗന്ദര്യവും അതിനുള്ളിലെ ഭീഷണിയും ഒരേസമയം പ്രകടമാകുന്നു.
ഒരു ദേവതയ്ക്കു വഴിപാടുകൾ അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ സൈക്കിളിന് എന്ത് നൽകാമെന്ന് കവി സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു. അതിന് ഗ്രീസ് തുള്ളികൾ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ നീല മൂടൽമഞ്ഞ്, തണുത്ത വിയർപ്പിന്റെ ഒരു പാത്രം എന്നിവ സമർപ്പിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം ഭാവന ചെയ്യുന്നു. പിന്നീട് ഇത്തരം വഴിപാടുകൾ ഒരു യന്ത്രത്തിന് നൽകുന്നത് അസംബന്ധമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. എങ്കിലും ഈ സങ്കൽപ്പം യന്ത്രങ്ങളോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ അതിയായ ആകർഷണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കവിതയുടെ അവസാനഭാഗത്ത് സന്ധ്യയിലൂടെ സൈക്കിളുകളും അവയുടെ യാത്രക്കാരും അടുത്തുവരുന്നു. അവർ വലിയ ചിറകുകളില്ലാത്ത സ്റ്റിക് ഇൻസെക്ടുകളെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു; അവരുടെ ചക്രങ്ങൾ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. ഒരു കൂട്ടിയിടിയുടെ ആഘാതം സംഭവിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ കവി ഭാവനയിൽ കാണുന്നു. ഇതിലൂടെ വേഗതയോടൊപ്പം വരുന്ന അപകടവും ഭയവും ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
സൈക്കിൾ യാത്രക്കാർ ഭാവിയെ “sealed at their lips like urgent telegrams” എന്ന നിലയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു. അതായത്, ഭാവി അതിവേഗം മനുഷ്യരിലേക്ക് എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിലും അതിൽ എന്താണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഭാവി പ്രതീക്ഷയോടൊപ്പം ആശങ്കയും അനിശ്ചിതത്വവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ, കവിതയിലെ സൈക്കിളിന് രണ്ട് വിരുദ്ധ മുഖങ്ങളുണ്ട്. അത് മനോഹരവും ആകർഷകവും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്; അതേസമയം വന്യവും അപകടകരവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്. ശക്തമായ രൂപകങ്ങളിലൂടെയും ദൃശ്യബിംബങ്ങളിലൂടെയും ഡേവിഡ് മലൂഫ് യന്ത്രങ്ങളോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആകർഷണവും ആശ്രയത്വവും യന്ത്രയുഗം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അപകടവും അനിശ്ചിതത്വവും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.]
[Prepared by Sindhu .P,HSST English,GGHSS Kallai]